“Aslında” diyerek başlayayım.

    Siyaset düzgün insanların yapması gereken bir iştir.

    Ancak şark kafasına uygun bizim siyaset dünyasında düzgün kalabilmek çok ama çok zordur.

    Kirlenmeye, kirletilmeye müsaittir zemin.

    Kirlenmeye müsait bir siyaset zemininde kirlenmeye müsait tipler her zaman çoğunluktadır.

    “Aslında” kelimesi de kirlenmeyi işaret eder.

    İçerisinde aslında geçmeyen bir cümle kuramayışımızın temel sebeplerinden biri de kirlenmenin boyutunu anlatır bizlere.

    Sezen’in şarkısında dillendirdiği gibi;

    “Haklı olmak uğruna manaları kaybettik.”

    Yani,

    Manaları kaybede kaybede geldik bu noktaya.

    Kaybettiklerimiz az buz şeyler değil.

    Yaşam standartları.

    Hukuk.

    Adalet.

    Demokrasi.

    Sürekli aşındırılan laiklik.

    Anayasa güvencesinde olan ama sık sık hırpalanan özgürlükler.

    Eşit eğitim.

    Sağlık.

    Sanat.

    Bilim.

    İnsan hakları.

    Saygı.

    Güven.

    Sanki bir toplumun benliği kayıp gidiyor ellerimizden.

    Sorarsanız herkes haklı.

    Aynı zamanda herkes dertli, şikayetçi.

    Dertsiz, tasasız olanlarımızda derdi olanlara dertleniyor, şikayetlenip, atarlanıyor durduk yerde.

    Kısır bir döngüye girdik.

    Bu kısır döngüden çıkmayı düşünen, çabalayan kimse yok.

    Herkes, hepimiz haklı olmanın peşinde dönüp duruyoruz.

    Amaç yok.

    Hedef yok.

    Çaresi ne derseniz;

    Siyaset derim.

    Ama;

    Temiz siyaset.

    Temiz siyasetçi.

    Günümüz siyasetindeki kirlenmeyi kör gözler bile görüyor artık.

    “Kirlenerek, manaları yok ederek haklı olanlardan değilim, olmam” diyebilen bir siyasetçi duruşuna hasret memleket.

     Şöyle karakterli.

     Güce teslim olmamış!.

     Hala sağken, gözlerimiz açıkken.

     Görürmüyüz?.

    **

    Sevdiğim Laflar:

    “YUMURTADA TÜY BİTMEZ!..”