Mevzu netameli bir konu:

    İşin içinde taşlanmak tehlikesi de var ama;

    Ben yine de yazayım.

    Mübarek Ramazan ayındayız.

    Hepimiz için önemli ve anlamlı bir ay.

    Herkes bildiği kadar, inancı kadar ve ekonomik gücü kadar bu ruhani mübarek ayı yaşamaya çalışıyor.

    Yerel yönetimlerde yandan, yandan mevzuya giriyorlar ama sonuçta assolist olup çıkıyorlar..

    Kalabalık, menüsü zengin, gösterişli iftar sofraları düzenleyip sözde ne kadar dindar olduklarını gösterme yarışındalar.

    Yıllardır yazarım;

    Meseleleri dindarlık falan değildir.

    Dini vecibeler hiç değildir.

    Nedir?.

    OY’dur.

    Meseleden nasıl faydalanacaklarıdır.

    Oysa;

    Her haltı yerler.

    Haram demezler.

    Günah demezler.

    Yetim hakkı demezler.

    Milletin hakkı demezler.

    Hz. Ömer adaleti bilmezler.

    Dillerinden de hiç mi hiç düşürmezler.

    Arada çıkan müstesna, eli öpülecek insanları tüm saygımla, sevgimle bir kenara koyuyorum.

    Ama genel olarak durum bu.

    Rezalet kelimesi yetmez.

    Utanmazlık.

    Arlanmazlık.

    Allah’tan korkmazlık.

    İnsandan utanmazlık.

    Hepsi bunlarda.

    Ben yazarken bu tiplerin şerrinden ürküyorum.

    Çocuklarımın, yakınlarımın, arkadaşlarımın, dost bildiklerimin başına bir fenalık yaparlar mı diye endişeleniyorum.

    Ama,

    Yazmak lazım.

    Örnek olmak lazım.

    Yalaka, yandaş, yoldaş  gazetecilere, gazeteci adaylarına mesleğin nasıl yapılacağını göstermek lazım.

    Kuvvacı ruhlu basın nasıl olur anlatmak lazım.

    Yandaşlığın, yoldaşlığın vatana millete nasıl bir ihanet olduğunu vicdanlara, yüreklere fısıldamak lazım.

    Konuya geri dönersek;

    Süper iftar, binler iftarda buluştu benzeri manşetleri ile doluyor medyanın her türlüsü.

    Bırakalım bu yapay gündemi.

    Eskiden olduğu gibi insanlar bildikleri gibi dini vecibelerini yerine getirsin.

    OY hırsınıza değerlerimizi alet etmeyin.

    Bir de;

    Lafım öncelikle Mersin’imizi yönetenleredir!.

    Lütfen aklınızı eskisi gibi yerine koyun ve kullanın.

    Bari;  “bu sofralar sizin paranızla kuruluyor, afiyet olsun” diyerek insanların aklıyla oynamayın, antipatik olmayın.

    Kendinizi vicdan sınavına çekin.

    Eleştirdiklerinizi düşünün az biraz.

    Bu günkü halinizle ne farkınız kaldığını sorgulayın.

    Aynı noktaya geldiğinizi göreceksiniz.

    Nasıl bu hale geldik demeyeceğinizi ben biliyorum da;

    Bu mübarek ayın yüzü suyu hürmetine içinizden bari söyleyin.

    Var mı sizde o yürek, o vicdan.

    Hatta;

    Din, iman!...

    **

    Sevdiğim Laflar:

    “SEN SENİ BİL SEN SENİ; SEN SENİ BİLMEZSEN……………….”