Dünyada artan savaş ortamının Türkiye’ye, Mersin’e olumsuz etkileri günlük hayata ağır şekilde etki etmeye devam ediyor!

Özellikle akaryakıt ürünlerine yönelik tedarik zincirindeki tıkanma hayatın her alanına zam olarak yansıyor.

Bir yandan özellikle tarımsal üretimde afetler ile belimiz bükülürken diğer yandan ihracat kanallarının tıkanması ve ithalatın önünün açılması üretimi çok ciddi vuruyor!

Örneğin Mart ayında üretici ve market arasındaki fiyat farkı en fazla yüzde 275,8 ile karnabaharda görüldü,

Karnabahardaki fiyat farkını yüzde 265 ile portakal, yüzde 239,6 ile pırasa, yüzde 205,1 ile limon, yüzde 187,2 ile maydanoz takip etti. Karnabahar 3,8 kat, portakal 3,6 kat, pırasa ise 3,4 kat, limon ise 3,1 kat fazlaya satıldı

Limon demek Mersin demek! Ama gel gör ki Mersin’de üretici gerek afetler gerek ithalat politikaları nedeniyle zorda! Fiyatlar ise el yakarken üretici kazanıyor mu, maalesef kazanamıyor!

‘Çorba’ dağıtmakla övünen ‘sosyal belediyecilik’ vitrincisi belediyeler ise akaryakıt zammı ile soluğu yine vatandaş da aldı!

Büyükşehir Belediyesi, ‘Çare otobüse zam’ demeye getirdi!...

Öte yandan ekmekte de zam beklentisi eli kulağında!

Yani demem şudur ki; herkes vatandaşı gözüne kestiriyor...

Bereketli yağışlar sonrası görünen o ki şimdi de zam yağmuru saylıyor!

Ancak bu ne kadar sürer derseniz sürmez!

Çünkü vatandaş bunun altından kalkamaz!

Ve bu çöküntünün altında hepimiz kalırız!

Özellikle yerel yönetimlerin “Yatırım, borçlanma, satış” gibi iş ve işlemler yerine gerçek sosyal belediyecilik politikalarını hayata geçirmesinin tam zamanı!

Özellikle de Mersin’de en çok tartışma konusu olan pahalı su ücretinde düzenleme, ekmek ve otobüs ücretlerine yönelik zamlara karşı vatandaşa destek olmak için adımlar atılmalı!

“Birimiz hepimiz” olmalıyız!

Birbirimizin elinden tutmalıyız!

Anadolu insanın genlerinde var olan ‘biz olma’ ruhunu yeniden hatırlamalıyız!